Winnnaars Ons Erfgoedprijs

Erfgoedprijs 2014: Woonhuis, Oranjestraat 11 te Vroomshoop

Het huis aan het Almelose kanaal, nu het kanaal Almelo-de Haandrik geheten, is in 1921 gebouwd door Willem de Groot en vanaf die tijd steeds door een De Groot bewoond. Willem heeft er gewoond tot zijn overlijden in 1955.

Marinus, de vader van de huidige eigenaar Dinand de Groot is er toen gaan wonen, samen met zijn echtgenote Betsie, hun vier kinderen en tante Dina de Groot. Het huis is toen geschikt gemaakt voor dubbele woning. De douche in het achterhuis was vanuit beide woningen bereikbaar. Als je wilde douchen moest je twee deuren op slot doen. Maar als kind kon je ook heel makkelijk via de douche binnendoor naar tante Dina. Marinus de Groot was onder meer administrateur van de gereformeerde kerk in Vroomshoop en de woning fungeerde dus jarenlang als het kerkelijk bureau.

In het jaar 2008 is de woning overgegaan naar de derde generatie: Dinand de Groot. Dinand heeft vanwege zijn beroep als aannemer van zijn kennis gebruik gemaakt om vanuit zijn eigen visie de verbouwing te realiseren. Dinand vertelt dat tijdens het opruimen van de kasten in de woning stapels proces-verbalen zijn gevonden van o.a. landloperij. Opa Willem de Groot was namelijk veldwachter in Vroomshoop met kantoor aan huis. De bedoeling van Dinand was om tijdens de winterperiode met zijn eigen personeel de woning te renoveren. De kap werd gerenoveerd, het voegwerk, de kozijnen en de buitenschil werden aangepakt. Door de crisis in de bouw vanaf 2008 was Dinand genoodzaakt de verbouwing over een langere periode uit te smeren omdat de financiƫle middelen parten speelden. De buitenafwerking is klaar en sinds kort is Dinand zelf bezig met de binnenafwerking. De afgelopen maanden heeft hij de slaapkamers en de keuken aangepakt en de nieuwe trap geplaatst. Het huis is nu weer geschikt voor enkele bewoning met nagenoeg dezelfde indeling als vroeger.

Volgens Dinand is de planning dat de woning deze zomer klaar is voor de verhuur. En dat de derde generatie De Groot op den duur weer aan de Oranjestraat gaat wonen sluit Dinand niet uit. Dat Dinand graag zoveel mogelijk herinneringen intact wil houden komt tot uiting in zijn verhaal dat er in de buitenmuren nog kogelgaten zaten uit de Tweede Wereldoorlog. Maar de voeger wilde het voegwerk netjes opleveren. En tot grote schrik van Dinand waren toen de herinneringen aan de oorlog ook verdwenen.